Het Zwarte Hart (Duisternis #1) – Stephanie Garber

15036515_1231059466932739_2006374694337792801_n

Titel: Het Zwarte Hart (Duisternis #1)
Geschreven door: Stephanie Garber
Uitgeverij: Luitingh-Sijthoff
Gerne: Young Adult en Romantiek
ISBN: 9789024571048
Aantal pagina’s: 368
Bindwijze: Paperback
Rating: Ster 5

Samenvatting: De zussen Scarlett en Donatella ontvluchten uit angst voor hun wrede vader het kleine, afgelegen eiland waar ze wonen. Ze worden daarbij geholpen door de o zo verleidelijke maar onuitstaanbare Julian. Ze komen terecht op Dromeneiland, waar de jaarlijkse voorstelling van Caraval wordt gehouden. Het publiek speelt mee in een dodelijk spel en moet achterhalen wat fantasie is en wat echt. Vlak na aankomst op het eiland verdwijnt Donatella, en Scarlett kan maar aan één ding denken: haar zus terugvinden voor de boosaardige Meester van Caraval haar vindt en er doden vallen…  

Ik wil Serendipity Books bedanken voor dit exemplaar om te lezen via de bookclub van Het Zwarte Hart. #BookClubHZH

Het Zwarte Hart is het eerste deel van de Caraval, duisternis serie van Stephanie Garber. Een paar maanden geleden zag ik dit boek langskomen op Goodreads en ik vond ze engelse cover echt prachtig. Ik heb toen op internet naar de Nederlands editie en kwam erachter dat deze zelfs nog uit moest komen. Toevallig zag ik de bookclub voorbij komen en had me daarvoor opgegeven en ik werd uitgekozen. Niet geschoten is altijd mis! Ik was dan erg blij, toen het boek op de mat bij de voordeur lag.

Ik moet eerlijk bekennen dat ik bij de eerste twee hoofdstukken dacht: ‘waar gaat dit over?’ Twee zussen, geschreven brieven, een rare vader en nog meer van die dingen. De achterflap was wel duidelijk, maar erg mysterieus waardoor je niet echt een beeld kreeg. Ja, het klinkt erg tegenstrijdig.

Het boek neemt op een bepaald punt een andere wending en ik heb maar een woord. WAUW!

  1. Het verhaal is origineel.
  2. Ontzettend goede karakters.
  3. Verhaallijn is goed geschreven.
  4. Alles heeft een goede diepgang.

Ik werd helemaal meegezogen in het verhaal van Scarlett. Het was geen moment saai en wanneer er iets gebeurde en het weer wat rustiger werd, kwam het volgende alweer aanzetten.
Het hele verhaal door ben ik ontzettend gefocust geweest op een bepaald persoon genaamd Legend. Ik wilde alles weten en ik moest dan ook zeggen dat ik helemaal gek werd van het feit dat ik op het einde erachter kwam dat het alsnog een spel was, terwijl ik helemaal overtuigend was van deze persoon.

Stephanie Garber heeft die scène heel goed weergegeven naar de lezers.

Voordat ik aan het boek begon had ik het idee dat het een soort Carnaval of circus idee was, maar dit is het helemaal niet. Ondanks dat het allemaal goed kwam, wilde ik het absoluut niet meespelen. Kijken misschien, maar niet meespelen. Het is gaat ver. Verder dan normale grenzen.

368 bladzijden verder met veel vragen was ik nogal geïrriteerd dat het allemaal al afgelopen was. Het was dan ook niet zo gek dat ik Stephanie Garber even gestalkt heb op Twitter.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s