Interview met Kim ten Tusscher

kim_ten_tusscher_5UrKim ten Tusscher werd op 7 november 1979 geboren in Hengelo. Ze heeft altijd in Twente gewoond, met uitzondering van vier jaren studie aan kunstacademie Sint Joost in Breda.
De verhalen die Kim verzon, zette ze bijna nooit op papier. Ambities om te gaan schrijven had ze niet, behalve dan dat ze misschien journalist wilde worden als ze niet zou worden toegelaten op de kunstacademie. Toen dat echter wel lukte, verdween het schrijven helemaal uit haar leven.
Tot ze in 2006 begon met “Hydrhaga” (uitgegeven in 2008 en heruitgegeven in 2013). Sindsdien is het snel gegaan. Haar debuut werd opgevolgd door de Lilith trilogie (“Gebonden in Duister” en “Verbroken in Schemer” (2010) en “Geboren in Licht” (2012). Daarna volgde het tweeluik “Jager” (2014) en “Prooi” (2015).Inmiddels zijn “Hydrhaga” en “Bound in Darkness” ook in het Engels gepubliceerd.

Dag Kim!

We vinden het fijn dat we je mogen interviewen! Hoe gaat het met je?
Hallo Coffee & Bookpages, erg leuk om hier te gast te zijn. Het gaat erg goed. Ik ben eindelijk weer heerlijk aan het schrijven. Ik liep al langer met een nieuw idee in mijn hoofd, maar het lukte niet echt om ook wat op papier te krijgen. Dat kwam door allerlei gedoe op mijn werk (ik werkte bij V&D, dat zegt genoeg, denk ik), een verhuizing en allerlei andere drukte. Maar ik heb nu weer rust en een heerlijke werkkamer, dus de laatste tijd lukt het me om lekker veel te schrijven.

Zou je jezelf eens willen voorstellen aan onze lezers?
Ik ben Kim ten Tusscher. Ik woon samen met Björn in een geweldig huis uit 1902 in het centrum van Enschede. Ik schrijf sinds 2006 en heb inmiddels zes boeken gepubliceerd. Allemaal in het fantasy genre. Ik ben altijd te vinden voor bijzondere projecten, meestal op filmgebied. Daarnaast geef ik samen met een andere schrijfster (Michelle Visser) workshops en lezingen.

Eén van je bekende verhalen heet de “Lilith Trilogie”. Een driedelig verhaal over een meisje dat een drakenwisselaar blijkt te zijn. Hoe ben je op de verhaallijn gekomen?
Het begon met het idee om een verhaal te schrijven vanuit iemand die een slechte achtergrond heeft. Helemaal in de ban van Tolkien, was mijn eerste idee om over orcs te schrijven. Zij worden immers maar al te vaak als kwaadaardig afgeschilderd en dat zou een goede basis zijn. Later is dat veranderd naar een drakenwisselaar en werd de hoofdpersoon Lilith. Dat gaf mij meer de vrijheid om mijn eigen verhaal te schrijven, in plaats van iets wat gerelateerd was aan Tolkiens wereld.

Verder vormt een verhaallijn zich bij mij gaandeweg. Ik denk niet alles van tevoren uit. Ik weet natuurlijk wel wat dingen, zoals enkele personages en wat ik absoluut wel en niet wil, maar verder verandert veel tijdens het schrijven.

Ik veronderstel dat Merzia een zelfontworpen land is. Hoe ben je tot het idee gekomen om een land te ontwikkelen en het verhaal niet te laten afspelen op onze aarde?
Merzia is maar een klein onderdeel van mijn wereld. Verder is er nog het veel grotere Naftalia in het zuiden, de woestijnen in het oosten en als je over de oceaan gaat, het land van de Inuuk. En hoewel het een verzonnen wereld is, met dingen die het heel eigen maken, heeft het ook veel overeenkomsten met onze wereld. Dat biedt niet alleen mij houvast, maar ook de lezer.

Meer dan een houvast moet dat echter ook niet zijn. Ik vind het fijn dat de wereld verzonnen is en dat dus alle culturen en religies, mensen, wezens en magie en wetenschap niet op voorhand bepaald zijn. Zou ik mijn verhalen in de echte wereld plaatsen, met alles wat wij kennen, dan heeft de lezer al een vooroordeel voor hij of zij het boek oppakt. Nu ligt alles nog open en kan ik de lezer beïnvloeden zoals ik dat wil.

Wat maakt het verhaal anders dan de andere verhalen die je geschreven hebt?
De Lilith trilogie is mijn middelste verhaal. Het is compleet anders dan Hydrhaga (mijn debuut) omdat ik bij het schrijven van Hydrhaga nog heel naïef was. Ik schreef dat voor mijzelf. Bij Gebonden in Duister besefte ik dat er een publiek zou zijn en dat maakte voor mij een groot verschil. Het is meer doordacht, complexer. Waar Hydrhaga vrijer en spontaner is. Jager&Prooi kwam na de trilogie. En hoewel dat veel gelijkenis heeft met de Lilith trilogie qua thematiek, is ook dit tweeluik weer heel anders. Dat komt vooral door een andere insteek, andere soorten personages (Lilith stond buiten de samenleving, Meaghun er juist middenin) en een ander conflict.

Daarbij, ik leer nog steeds als schrijver, maar eigenlijk was de trilogie mijn leerschool. Ik heb tijdens de redactierondes zoveel opgestoken over wat een leuk verhaal een goed verhaal maakt. Het fijne was dat ik die nieuwe kennis meteen kon toepassen in iets waar de redacteuren en ik samen aan werkten. Echt heel leerzaam.

Ik merkte tijdens het schrijven van Jager&Prooi (en ook met het verhaal waar ik nu aan werk) dat ik daardoor veel sneller door kan werken. Ik weet wat werkt, wat nuttig is in het verhaal en ik twijfel minder over hoe ik het op papier zet. Dat komt nu zeker van pas, want ik loop eigenlijk een beetje achter met mijn nieuwe verhaal.

full29716621.jpgJe hebt nog een verhaal geschreven, genaamd “Hydrhaga”, Kun je ons daar meer over vertellen?
Hydrhaga is een geheimzinnig avontuur. Het lijkt allemaal wel heerlijk in die stad, maar wat is er nou echt aan de hand? Het is aan Lumea, Elion en Siard om dat uit te vinden.

Hydrhaga” is een bijzonder mooie naam! Hoe ben je daar op gekomen?
Dank je! Eigenlijk is het een letterlijke omschrijving van de locatie waar het zich afspeelt. Hydra is water en Haga is omheind gebied. Dat trucje pas ik wel vaker toe. Veel namen hebben betekenissen die iets over het personage of de locatie zeggen.

Hoe zijn jouw personages uit “Hydrhaga” tot stand gekomen?
Over Lumea droomde ik en de rest is er gaandeweg bij gekomen. Ik vond elfen leuk, dus zo kwam Elion in het verhaal. Het was handig om nog een derde persoon erbij te hebben, dat werd Siard. Gîsal is een van mijn favoriete karakters. Hij was oorspronkelijk wat meer de standaard schurk (zie ook mijn antwoord bij de schrijftip), maar door de input van mijn redacteur Jos Weijmer werd hij genuanceerder en dat kwam hem alleen maar ten goede.

full31578950_b.jpg

“Jager & Prooi” is één van jou actuele verhalen, kan je ons daar mee over vertellen?
Jager&Prooi gaat over Meaghun en zijn familie. Hij is de oudste zoon van de Godin Margal en hij voert een deel van haar leger aan in de Jacht op de gedaantewisselaars. Eigenlijk heeft hij alles: aanzien, rijkdom, vijf vrouwen en een schare kinderen. Maar dan ontdekt hij dat hij zelf een gedaantewisselaar is. Ervan overtuigd dat hij zijn familie uiteindelijk zal vermoorden, zoekt hij een uitweg. Maar is alles wel zoals hij altijd heeft geleerd of komt het kwaad niet van hem maar uit onverwachte hoek?

Deze serie gaat heel erg over zelfbeschikking. Niet alleen bij Meaghun, maar ook bij de andere personages, zoals zijn vijfde vrouw Liis, de Godin Margal en Meaghuns broertje Cighal. Wat bepaalt wat je bent? Je afkomst of je daden? En kun je nog veranderen als je eenmaal tot inkeer bent gekomen? Of: wat kun jij doen om de wereld te veranderen?

Hoe zijn jouw personages uit “Jager&Prooi” tot stand gekomen?
Ik had de Lilith trilogie al geschreven en daarin speelde de religie van Margal een rol op de achtergrond. Ik besefte toen al dat wat zij vertelt niet helemaal klopt en dat een aantal van haar kinderen gedaantewisselaars zouden zijn. Dat boeide me meteen. Want wat gebeurt er met je als je zo fanatiek bent in het geloof en dan ineens tot het besef komt dat je zelf misschien wel de grootste vijand bent? Die vraag was voor mij genoeg om er 900 pagina’s over vol te schrijven.

BORNEBOEIT18597_680x290

Heb je altijd al schrijfster willen worden?
Nee, niet bewust. Ik vond schrijven altijd heel erg leuk en heb nog getwijfeld om journalist te worden, maar daar bleef het bij. Ik had niet verwacht ooit boeken te gaan schrijven. Ook niet toen ik begon. Hydrhaga zou een kort verhaal worden, maar toen ik ermee aan de gang ging bleek het omvangrijker dan ik dacht. In eerste instantie was het ook alleen voor mezelf bedoeld, maar toen het af was vond ik het jammer om er niets meer mee te doen. Ik liet het anderen lezen en zocht een uitgever. Het was geweldig dat het lukte om iemand te vinden die in het verhaal en mij als schrijver geloofde. Een aanmoediging om door te gaan. Ik was al wel voorzichtig met het verhaal van Lilith bezig, maar ik had het succes van Hydrhaga zeker nodig om door te zetten.

Dat klinkt misschien gek. Een schrijver heeft toch verhalen in zich die eruit moeten? Ja, dat is wel zo. Maar ik was toen met zoveel verschillende dingen bezig en hoewel ik nu nog steeds af en toe kostuums maak, wilde ik toen echt een carrière najagen in de filmwereld. Dat kost tijd en ook schrijven kost enorm veel tijd (vooral als je beiden ook nog naast een baan moet doen die wel de rekeningen betaalt). Dat betekent keuzes maken. Was het met schrijven niet snel genoeg wat geworden, dan was ik er waarschijnlijk weer mee gestopt. Maar gelukkig is dat niet zo gelopen!

Wat houdt schrijven voor jou in?
Ik zag laatst een quote: I write, because creating something that didn’t exist before is as close to magic as I’ll ever get. En dat vertelt het eigenlijk wel heel erg goed. Ik vind het heerlijk om iets te scheppen. Om de lezer met niets meer dan woorden mee te nemen naar mijn verbeelding. Maar het helpt me ook om mijn eigen gedachten te ordenen.

Heeft het schrijven jouw leven veranderd?
Jazeker. Ik heb iets gevonden waar ik mijn hart en ziel in kan leggen en waar ik goed in ben. Door het schrijven heb ik ook zoveel geweldige mensen ontmoet: mijn uitgevers, collega schrijvers en mijn lezers.

Er zijn echter ook momenten geweest die ik moest missen door het schrijven. Als ik dicht tegen een deadline aanzit, heb ik bijvoorbeeld echt geen tijd meer voor gezellige avondjes uit. Dat is soms wel lastig, vooral ook voor de mensen om me heen.

Het beste wat ik aan schrijven heb overgehouden is zelfvertrouwen. Ik weet nog hoe ik Hydrhaga in het begin aanprees. Heel verlegen zeggen dat het mijn eerste boek was. Nu vind ik het alleen nog maar leuk spannend om voor een grote groep mijn verhaal te doen.

Renposter
Een serie waar Kim kleren voor maakt.

Ik heb gelezen dat je naast het schrijven ook kleding ontwerpt. Hoe ben je op dit idee gekomen? Ikzelf heb tijdens mijn opleiding een jaar Mode gevolgd, waarbij ik kleren heb gemaakt. Daar kruipt heel wat werk in!

Ja, daar heb je gelijk in. Daar gaat heel veel tijd in zitten.

Ik ben daar mee begonnen na het zien van the Lord of the Rings. Ik zag de elfen en dacht: zo’n mantel wil ik ook. Dus kocht ik stof en een basispatroon en ben aan de slag gegaan. Misschien heb je al door dat ik niet zo van het proberen ben. Ik spring meteen in het diepe. Dat was met Hydrhaga zo en dus ook met kostuums maken. Die mantel (gevoerd, met opstaande kraag, mouwen, plooi en borduurwerk) was het eerste kledingstuk dat ik ooit maakte. Ik had ook geen zin om eerst een oefenmodel te maken. Was ook niet nodig, want het lukte.

Dat gaf een kick, dus ging ik ermee door. Ik bezocht de fantasy festivals en had mijn plekje gevonden. Maar je kunt maar zoveel kostuums maken om zelf te dragen, dus heb ik heel kort samen met mijn partner, schoonzus en zwager een bedrijfje gehad in fantasy kostuums. Mijn droom was om kostuummaker te zijn bij WETA Workshop als the Hobbit ooit zou worden verfilmd. Dat is natuurlijk nooit wat geworden, maar ik heb wel meegewerkt aan een aantal andere gave filmprojecten, zoals Born of Hope, Ren: the Girl with the Mark en A Royal Love. En ik heb natuurlijk Hunter’s Prey gedaan. Een epische videoclip bij het gelijknamige nummer van de band Seven Waters. Hoe cool is het dat een band een nummer schrijft gebaseerd op jouw boeken?! Heel gaaf, dus we vonden dat daar ook een videoclip bij moest, wat we door een succesvolle crowdfunding hebben kunnen regelen. De kostuums in de clip zijn ontworpen en op maat gemaakt door mij.

Heb je naast het schrijven en kleding ontwerpen nog andere hobby’s?
Niet echt een hobby-hobby. Ik heb heel lang geLOTUSt, wat wil zeggen dat ik slachtoffer speelde tijdens oefeningen. Daar ben ik nu mee gestopt, omdat ik mijn tijd anders wilde indelen. Ik doe aan yoga, omdat ik dan verplicht een paar uurtjes moet ontspannen. Verder wandel en fiets ik graag en maak ik graag reizen.

Heb je een schrijftip voor prille schrijvers?
Een van de belangrijkste elementen die ik graag in mijn verhalen wil stoppen is dat er geen duidelijk onderscheid is tussen goed en kwaad. Ik erger me aan verhalen waarvan je al op pagina één weet wie de vijand is (en wie gaat er op het einde dood? Juist!). Ik vind het veel interessanter om iedereen de held in zijn eigen wereld te laten zijn. En ja, die helden staan wel altijd tegenover elkaar, maar het is aan de lezer om te beslissen wie er nou eigenlijk gelijk heeft.

Dus mijn schrijftip is: Denk niet in termen als helden en schurken. Iedereen is een held in zijn eigen wereld. Niemand doet slechte dingen om maar boosaardig te worden gevonden.

Ik heb nog een laatste vraag voor je en ik heb al gehoord dat schrijvers het een moeilijke vinden. Waarom raad jij de lezers aan om jouw verhaal te lezen?
Mijn verhalen zijn meer dan avonturen in exotische oorden. Mijn personages meer dan magiërs of gedaantewisselaars, helden of schurken. Ik schrijf verhalen over mensen wier wereld op de kop komt te staan. Die zichzelf staande moeten zien te houden in een wereld die net zo onoverzichtelijk is als de onze. De kracht van mij als schrijver is dat mijn personages niet goed of slecht zijn, maar ergens ertussenin. Ze hebben dromen die ze willen verwezenlijken en anderen zijn het niet altijd eens met de manier waarop dat gebeurt. Daardoor kun je als lezer je eigen kant kiezen in mijn verhalen.

Ondanks dat ze spelen in een verzonnen wereld en er dingen gebeuren die in het echt niet kunnen, zijn de verhalen van Lilith, Meaghun en al die anderen dus heel herkenbaar.

Ik vond het zeer aangenaam om jou te mogen interviewen. Ik wens je nog heel veel succes toe!
Dank je wel. Ik vond het ook erg leuk.

KTB141123_0001.jpg

Advertenties

Een gedachte over “Interview met Kim ten Tusscher

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s